Glassjonomery. Przegląd piśmiennictwa – cz. I
Przygotowanie materiału
Cementy glassjonomerowe występują w postaci proszku i płynu lub kapsułek. Cement należy mieszać czystą łopatką na szorstkiej powierzchni płytki lub bloczku papierowego. Przed rozrabianiem materiału wymagane jest wstrząśnięcie buteleczki z płynem. Płyn i proszek powinno się dodawać niewielkimi porcjami, aż do pojawienia się lśniącej powierzchni. Czas mieszania to 30-60 s. Cement należy natychmiast wprowadzić do ubytku, czas roboczy wynosi zaledwie 2 minuty. Można go wydłużyć aż do 9 minut, stosując schłodzoną do 3°C płytkę. Czas wiązania wynosi około 7 minut od chwili rozpoczęcia mieszania materiału. Przed umieszczeniem materiału w ubytku należy przeprowadzić kondycjonowanie 10-20-proc. kwasem poliakrylowym (usunięcie warstwy mazistej). Jeśli grubość zębiny na dnie ubytku nie przekracza 0,5 mm, należy zastosować podkład wodorotlenkowo-wapniowy (1, 8).
Materiały kapsułkowane aktywuje się, zgniatając kapsułkę. Następnie należy umieścić ją we wstrząsarce na 10 s, a po tym czasie włożyć ją do aplikatora i wprowadzić do ubytku. Czas aplikacji to około 3 minuty. Czas wiązania jest podany przez producenta i różni się w zależności od materiału (1, 8).
Właściwości glassjonomerów
Glassjonomery charakteryzują się mniejszą niż amalgamaty i kompozyty wytrzymałością na ściskanie. Wytrzymałość ta wzrasta w ciągu roku oraz podczas izolacji cementu od wilgoci. Mają słabą wytrzymałość na rozciąganie (łamliwość, kruchość) oraz odkształcanie. Rozpuszczalność w wodzie jest mniejsza niż innych cementów. Cechują je także zdolności buforujące oraz dobra tolerancja ze strony otaczających tkanek [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
