Leczenie endodontyczne trójkanałowych przedtrzonowców górnych – doświadczenia własne
U pacjenta stwierdzono również zgorzel miazgi w zębach 16, 26 oraz 25. Wszystkie wspomniane zęby miały rozległe i głębokie wypełnienia sięgające bardzo blisko komór miazgi. Leczenie zęba 25 przebiegło podobnie do leczenia zęba 15. Również anatomia zęba była bardzo złożona, ale w tym przypadku oba kanały policzkowe dochodziły do zakrzywionego dystalnie kanału podniebiennego (P). Kanał P poszerzono do rozmiaru 40 wg ISO, natomiast kanały policzkowe opracowano do miejsca połączenia z kanałem P do narzędzia Mtwo 20/06. Po zakończeniu leczenia endodontycznego wykonano zdjęcia rentgenowskie w projekcjach kąta prostego i skośnej tylno-przedniej (ryc. 7a-b), ząb odbudowano analogicznie jak ząb 15. Zaplanowano leczenie protetyczne wspomnianych czterech zębów: 15, 16, 25, 26.
Przypadek 6
Pacjent D.A., lat 34, został skierowany w celu powtórnego leczenia endodontycznego zęba 24 przed planowanym wykonaniem korony protetycznej przez lekarza prowadzącego. Pacjent twierdził, że ząb był leczony około 10 lat wcześniej i od czasu leczenia nie występowały żadne dolegliwości bólowe. Klinicznie stwierdzono rozległe wypełnienie kompozytowe w zębie 24, brak objawów bólowych zęba na opukiwanie oraz przy ucisku okolicy wierzchołków korzeni zęba. Wykonano zdjęcie rentgenowskie, na którym zauważono niedopełnienie kanału podniebiennego oraz trzy fragmenty spirali typu Lentulo, przy czym jeden fragment tkwił w kanale MB, a dwa wkręcone „jeden w drugi” były zlokalizowane w kanale DB (ryc. 8). Na zdjęciu nie zaobserwowano obrazu typowego dla stanu zapalnego tkanek okołowierzchołkowych. Pacjenta pouczono o sposobie leczenia, rokowaniu oraz o prawdopodobnej niedrożności kanałów korzeniowych. Po uzyskaniu zgody [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
