Leczenie periodontologiczne pacjenta z implantami zębowymi – opis przypadku
Leczenie protetyczne
Po trzech miesiącach od zabiegu pacjent zgłosił się w celu kontynuacji leczenia implantoprotetycznego. Po dokładnym wywiadzie, przeprowadzonym badaniu zewnątrz- i wewnątrzustnym oraz na podstwie OPG nie stwierdzono żadnych odchyleń od normy. W znieczuleniu nasiękowym preparatem artykainy z adrenaliną 1:100 000 z cięć na szczycie wyrostka odsłonięto implanty w pozycji: 36, 37, 46, 47, oraz wprowadzono standardowe śruby gojące (fot. 14, 15). Rany zabezpieczono szwami węzełkowymi z wykorzystaniem nieresorbowalnych, monofilamentowych nici 4-0. Po 14 dniach od odsłonięcia implantów gojenie ran przebiegało prawidłowo. Usunięto szwy. Pobrano wyciski transferowe dwuwarstwowe masą silikonową. Na następnej wizycie wykonano próbę cyrkonowych koron, które sprawdzono pod kątem stabilności oraz retencji. Jednocześnie oceniono ostateczny wygląd uzupełnień w jamie ustnej, który w pełni został zaakceptowany przez pacjenta. Na następnej wizycie zacementowano na stałe korony pełnoceramiczne, wykorzystując cement Premeier Implant, oraz wykonano zdjęcie pantomograficzne mające na celu kontrolę osadzenia pracy (fot. 16). Pacjent po zakończeniu kompleksowego leczenia przeszedł pełny instruktaż higieny, jak również został poinformowany o konieczności regularnych wizyt kontrolnych. Pierwsze badanie periodontologiczne odbyło się miesiąc po oddaniu uzupełnień protetycznych (fot. 17). Wykonano analizę ryzyka wystąpienia zapalenia okołowszczepowego na podstawie wytycznych zaproponowanych przez Heitz-Mayfielda i wsp. (3) (fot. 18). Ze względu na obecność u pacjenta średniego ryzyka zapalenia okołowszczepowego zdecydowano o konieczności wizyt kontrolnych co trzy miesiące w roku po osadzeniu pracy protetycznej. W następnych latach ustala się algorytm wizyt kontrolnych na podstawie oceny parametrów periodontologicznych oraz ilości utraty kości wokół implantów.
[...]
