Leczenie zgryzu otwartego szkieletowego z wykorzystaniem tymczasowego wewnątrzustnego zakotwienia szkieletowego. Opis przypadku
- Do Poradni Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu zgłosił się pacjent w wieku 23 lat. Z wywiadu wynikało, że miał on w dzieciństwie usunięte pierwsze zęby przedtrzonowe, poza tym nie był leczony ortodontycznie.
- W badaniu zewnątrzustnym stwierdzono profil transfrontalny skośny w tył, wydłużenie dolnego odcinka twarzy oraz zachowanie jej symetrii.
Streszczenie: Konwencjonalne leczenie zgryzu otwartego szkieletowego wymaga ekstrakcji zębów lub zabiegu ortognatycznego. Zastosowanie tymczasowego wewnątrzustnego zakotwienia szkieletowego umożliwia efektywną i nieinwazyjną terapię, której istotę stanowi domykanie zgryzu na skutek intruzji zębów bocznych.
Słowa kluczowe: zgryz otwarty szkieletowy, TISAD, intruzja
Zgryz otwarty definiowany jako brak pionowego zachodzenia zębów górnych na dolne występuje u 3,5% populacji rasy kaukaskiej [1]. Tego typu zaburzenie objawiające się w jamie ustnej jako szpara niedogryzowa może mieć zarówno podłoże zębowo-wyrostkowe, jak i szkieletowe [2]. W pierwszym przypadku za powstanie wady odpowiedzialny jest zwykle czynnik środowiskowy w postaci parafunkcji i dysfunkcji obecnych we wczesnym okresie rozwojowym. Do tej kategorii zaliczają się przede wszystkim ssanie smoczka i palca oraz ustny tor oddychania wywołany różnego rodzaju przeszkodami oddechowymi w jamie nosowo-gardłowej [3]. Wpływ przetrwałego infantylnego typu połykania jako czynnika etiologicznego zgryzu otwartego został poddany w wątpliwość ze względu na zbyt krótki łączny czas oddziaływania w ciągu [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
