Mesiodens – diagnostyka radiologiczna i postępowanie kliniczne. Przegląd piśmiennictwa
- Celami pracy są przedstawienie najnowszych danych dotyczących mesiodensu, metod diagnostyki radiologicznej oraz wskazanie prawidłowego postępowania klinicznego.
- W pracy dokonano przeglądu piśmiennictwa pod kątem częstości występowania, możliwości diagnostycznych oraz zasad i metod postępowania klinicznego z zębem nadliczbowym w odcinku przednim – mesiodensem.
TITLE: Mesiodens – radiological diagnostics and clinical management. Literature review
STRESZCZENIE: Występowanie zębów nadliczbowych jest najczęstszą przyczyną nieprawidłowego wyrzynania się zębów siecznych szczęki. Mesiodens to ząb nadliczbowy umiejscowiony najczęściej w szczęce w linii pośrodkowej pomiędzy zębami siecznymi i jest najczęściej występującym zębem dodatkowym, a częstość jego występowania w populacji ludzkiej znajduje się w przedziale od 0,15% do 1,9%, częściej u mężczyzn niż u kobiet. Jego obecność może prowadzić do: opóźnionego wyrzynania się stałych siekaczy, diastemy, rotacji lub nachylenia stałych siekaczy, resorpcji sąsiadujących z mesiodensem zębów, anomalii korzeniowych, tworzenia się torbieli i infekcji zewnątrzustnych.
W pracy dokonano przeglądu piśmiennictwa pod kątem częstości występowania, możliwości diagnostycznych oraz zasad i metod postępowania klinicznego z zębem nadliczbowym w odcinku przednim – mesiodensem. Oceny przyczyn i częstości występowania dokonano na podstawie badań klinicznych przeprowadzonych przez różnych autorów, zanalizowano siedem publikacji. Na podstawie piśmiennictwa przedstawiono możliwości diagnostyki radiologicznej oraz rozważono kliniczne postępowanie z mesiodensem.
SŁOWA KLUCZOWE: mesiodens, przednie zęby nadliczbowe, usunięcie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
