Metody oceny okluzji za pomocą urządzeń konwencjonalnych oraz elektronicznych: przegląd literatury
Ilościowe wskaźniki okluzyjne
Dokładność statycznych wskaźników okluzyjnych zależała od subiektywizmu operatora, więc będzie się zmieniać pomiędzy lekarzami (3, 4). Poza tym wskaźniki te ograniczają się do pomiaru położenia punktów kontaktów międzyzębowych bez możliwości pomiaru siły zgryzu (3). Próbując przezwyciężyć te ograniczenia, opracowano techniki ilościowej analizy okluzyjnej. Dzięki tym technikom można rozróżnić gęstość i kolejność kontaktów zgryzowych (42, 43). System T-Scan, Occlusence i fotookluzja to najpowszechniej znane systemy ilościowe do oceny relacji zgryzowych. Również skanery dają nam możliwość oceny punktów kontaktów międzyzębowych.
Przegląd metod ilościowej analizy okluzyjnej
T-Scan: aby przeanalizować okluzję, Mannes i wsp. (27) opracowali prototyp o nazwie T-Scan (Tekscan Inc, South Boston, Mass). Za pomocą analizy komputerowej i informacji pozyskanych z folii czułej na nacisk można przedstawić kolejność kontaktów zgryzowych: od pierwszego kontaktu aż do maksymalnego zaguzkowania (44, 45). W konsekwencji rejestrowane są lokalizacja i czas kontaktów międzyzębowych (3). Urządzenie składa się z ręcznego przyrządu, który zawiera czujnik siły nacisku w kształcie litery U, co ułatwia dopasowanie do łuków zębowych (42, 43). Folia ta, w kształcie litery U, z czujnikami, ma grubość 60 mikronów i zawiera układ współrzędnych X-Y z 1500 czułymi punktami receptorowymi zbudowanymi z przewodzącego atramentu, który podlega odkształceniom sprężystym (46). Kiedy pacjent nagryza na czujnik, rezystencja elektryczna czujnika przewodzącego jest zmniejszana, ponieważ przyłożona siła kompensuje cząstki razem; są to dane rejestrowane jako ilościowe wartości siły. Ponadto można je wyświetlać jako film [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
