Metody oceny okluzji za pomocą urządzeń konwencjonalnych oraz elektronicznych: przegląd literatury
Occlusence: stosunkowo nowe urządzenie, które zostało wprowadzone do użytku w 2019 roku. Occlusense to bezprzewodowy ręczny przyrząd wraz z czujnikiem nacisku, który przesyła dane przez połączenie Wi-Fi na aplikację iPada. Czujnik ma grubość 60 mikronów i obie jego powierzchnie są pokryte atramentem artykulacyjnym. Uzyskane punkty kontaktów międzyzębowych są przedstawiane na ekranie monitora iPada oraz na powierzchniach zębów pacjenta. Obecnie nie ma piśmiennictwa na temat jego dokładności i rzetelności w badaniu okluzji (59).
Skanery: wykorzystując różne metody do bezpośredniej rejestracji obrazu, są w stanie wygenerować wirtualny model 3D (60). Wirtualne odlewy można uzyskać za pomocą skanowania modeli gipsowych, wycisków lub skanowania wewnątrzustnego. Model szczęki i żuchwy może być pozycjonowany wirtualnie w pozycji statycznej i dynamicznej (61, 62). Niektóre pakiety oprogramowania do skanowania 3D mogą przedstawiać obszar kontaktu okluzji, oznaczając odległości międzyzębowe różnymi kolorami. Takiego rodzaju pomiary były prowadzone na zeskanowanych modelach gipsowych i zgłoszono brak wiarygodności tej metody (63). Wirtualne modele uzyskane za pomocą skanowania wewnątrzustnego w porównaniu z rejestratem zgryzowym przedstawiały podobną liczbę kontaktów międzyzębowych (64). Ograniczeniem skanerów wewnątrzustnych jest brak możliwości pomiaru natężenia sił okluzyjnych (65).
Wnioski
Podsumowując, klinicyści często używają kalki artykulacyjnej jako wskaźnika okluzyjnego. Niedokładna i subiektywna interpretacja jakościowych wskaźników okluzyjnych doprowadziła do opracowania metod zastępczych. Jest to możliwe dzięki metodom cyfrowym, które dają bardziej precyzyjne i wiarygodne dane o zarejestrowanych kontaktach zgryzowych.
lek. dent. Natalia [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
