Z punktu widzenia lekarza stomatologa – problemy stomatologiczne pacjentów z zespołem Downa
Utrudnienia w leczeniu stomatologicznym – ortodoncja
U pacjentów z ZD często obecne są odchylenia rozwojowe w obrębie uzębienia oraz zgryzu wynikające zarówno z uwarunkowań genetycznych, jak i z zaburzeń rozwoju twarzoczaszki oraz współistniejącej hipotonii mięśniowej i parafunkcji (4-9, 24). Nieprawidłowości te wpływają na funkcje narządu żucia oraz na estetykę, a co za tym idzie, na jakość życia pacjenta (9, 23, 24). W ZD powszechnie opisywane są opóźnione wyrzynanie zębów (zarówno mlecznych, jak i stałych), częste zatrzymanie zębów stałych, ektopowe wyrzynanie, rotacje zębów i przemieszczenia w łuku zębowym (9, 24). Opóźnienie wyrzynania i częsta agenezja sprzyjają powstawaniu rozległych luk w łukach zębowych, migracji i przechyleniom zębów sąsiednich, a w konsekwencji – nasileniu wad zgryzu i trudnościom w planowaniu leczenia ortodontycznego (8, 24, 25).
U osób z ZD często obserwuje się zaburzenia proporcji szczęk z tendencją do szkieletowej klasy III oraz zwężenie szczęki w wymiarze poprzecznym (4-6). Często pojawiają się również zgryzy krzyżowe, zgryz otwarty częściowy przedni, stłoczenia i rotacje, a niekiedy szparowatość (5, 7, 25).
Nieprawidłowości zębowe u dzieci z ZD obejmują zarówno zaburzenia liczby zębów, jak i ich kształtu, wielkości oraz położenia (8, 9, 24, 26). Hipodoncja należy do wielokrotnie opisywanych anomalii w tej grupie pacjentów (8). Wielu autorów podaje, że mikrodoncja i taurodontyzm zębów trzonowych są najczęściej występującymi anomaliami morfologicznymi (24, 26).
Wśród innych typowych cech uzębienia u osób z [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
