Z punktu widzenia lekarza stomatologa – problemy stomatologiczne pacjentów z zespołem Downa
Utrudnienia w leczeniu stomatologicznym – inne problemy
Badania wielu autorów wykazują wysoką częstość problemów z jedzeniem (w tym trudności w akceptacji nowych smaków i konsystencji) oraz rolę hipotonii orofacjalnej i dysproporcji szczękowo-twarzowych w zaburzeniach funkcji narządu żucia. U pacjentów z ZD zazwyczaj współistnieją: jednostronne żucie, trudności w formowaniu i transporcie kęsa pokarmu, nadmierne ślinienie, oddychanie przez usta i zaburzenia artykulacji (9, 23).
Kolejnym problemem, z jakim borykają się pacjenci z ZD, są parafunkcje i zużycie zębów (28, 29). Zjawisko bruksizmu opisywane jest częściej w grupie pacjentów z ZD niż w populacji ogólnej (28). W planowanym leczeniu rozważa się zastosowanie ochronnych szyn (jeśli pacjent jest współpracujący), modyfikacje behawioralne oraz ocenę i kontrolę współistniejących zaburzeń snu/oddychania (2, 3, 12, 28).
W związku z wpływem parametrów fizycznych śliny (takich jak szybkość przepływu, lepkość, pH, ilość i pojemność buforowa) badanych u pacjentów z ZD i ich wpływem na występowanie schorzeń periodontologicznych podkreśla się potrzebę wprowadzania intensywnej kontroli płytki nazębnej, profilaktyki fluorkowej i wzmacniania zaleceń domowych u opiekunów. Konieczna jest też współpraca z lekarzem ogólnym pacjenta, np. w przypadku pojawiania się suchości jamy ustnej. Wskazane są wówczas działania niefarmakologiczne (nawadnianie, bezcukrowe żucie) i dostosowanie leków przyjmowanych przez pacjentów (30).
W wielu badaniach wykazano także, że skład mikrobiomu pacjentów z ZD jest odmienny od mikrobiomu występującego u pacjentów zdrowych (17-21).
Dzieci [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
