Włókniak kostniejący – opis przypadku
Omówienie
Grupa zmian określanych wspólnym terminem włókniak kostniejący (ossifying fibroma) należy do grupy łagodnych osteogennych nowotworów spotykanych niemal wyłącznie w kościach szczękowych. Według aktualnie obowiązującej klasyfikacji WHO guzów zębopochodnych i zmian nowotworopodobnych kości szczękowych grupa włókniaków kostniejących należy do zmian związanych z kością. Patogeneza włókniaków kostniejących nie jest do końca poznana. Podejrzewa się, że wywodzą się one z więzadeł ozębnej. Istnieją także hipotezy, że punktem wyjścia są tkanki przyzębia okołowierzchołkowego (1).
Omawiany przez nas włókniak może występować w dwóch postaciach histologicznych: jako ossyfing fibroma, zawierający tkankę kostną, oraz cemento-ossyfing fibroma zawierający dodatkowo komórki cementu korzeniowego. Pierwsza postać jest zaliczana do grupy nowotworów niezębopochodnych, a druga – do grupy guzów zębopochodnych (3-4). W piśmiennictwie można spotkać 2 typy włókniaka kostniejącego: centralny i obwodowy. Typ centralny związany jest ze śródkostną jam szpikowych albo z więzadłem ozębnej wierzchołka korzenia, co powoduje powstanie zmiany w kości. Typ obwodowy pojawia się w tkankach miękkich szczęk związanych z zębami (5). Warte uwagi jest to, że w 1982 r. Coin wprowadził termin obwodowego włókniaka kostniejącego (POF) jako zmiany reaktywnej i niebędącej zewnątrzkostną postacią centralnego włókniaka kostniejącego szczęki i żuchwy (6). Obwodowy włókniak kostniejący rozwija się na skutek przewlekłego drażnienia ozębnej, okostnej lub tkanki łącznej dziąsła (7). W badaniu histopatologicznym obwodowego włókniaka kostniejącego spotyka się znaczny rozrost tkanki łącznej z obfitym zrębem kolagenowym (8).
Warte uwagi jest to, że zmiany histopatologiczne, identyczne jak włókniak kostniejący, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
