Wybrane techniki opracowywania zmian próchnicowych u dzieci – przegląd piśmiennictwa
Metoda kinetyczna (abrazja powietrzna)
Zalecana jest do opracowywania małych ubytków powierzchni żujących oraz zagłębień anatomicznych zębów bocznych przed zabiegiem lakowania. Wykorzystuje się w tym celu energię kinetyczną piaskarki zabiegowej, np. Rondoflex firmy KaVo. Zasada działania polega na wyrzucaniu z dyszy urządzenia mieszaniny wody, proszku (tlenku glinu) i powietrza pod dużym ciśnieniem. Powstaje w ten sposób strumień czyszczący, który kieruje się na powierzchnię zęba pod kątem 90° z odległości 1 mm. Należy więc użyć okularów ochronnych, ssaka i koferdamu. Metoda ta nie powoduje powstawania mikrouszkodzeń szkliwa. Niemniej jednak nie jest zalecana w przypadku ubytków klasy II i V, gdyż sąsiadują one bezpośrednio z tkankami miękkimi. Przeciwwskazana jest również u osób z astmą, niedrożnością górnych dróg oddechowych, przewlekłą chorobą oskrzeli, w stanach zapalnych błony śluzowej jamy ustnej oraz u osób uczulonych na glin.
Metoda oscylacyjno-sonoabrazyjna
Polega na opracowaniu szkliwa i zębiny za pomocą fal o częstotliwości drgań > 5 KHz przy ciśnieniu powietrza 3,5 Atm. Oscylacja generowana jest przez skaler powietrzny i przekazywana zostaje na specjalne końcówki pokryte nasypem diamentowym, o różnych wielkości i kształcie. Mogą to być np.: łopatki z jednostronnym nasypem diamentowym do preparacji ubytków stycznych, kulka do preparacji ubytków umiejscowionych w okolicy przydziąsłowej czy końcówki cylindryczne lub stożkowate całe pokryte nasypem diamentowym do preparacji tunelowej. Urządzenia mają system chłodzenia wodą, zapobiegający przed przegrzaniem oraz ułatwiający usunięcie wyciętych fragmentów, np. system Sonic. Dużą zaletą tej [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
