Zaburzenia odżywiania okiem stomatologa: anorexia nervosa i bulimia nervosa – zrozumieć problem
Jak podają w swoich badaniach Johansson i wsp., u pacjentów wywołujących samoistnie wymioty, może pojawić się suchość lub popękanie warg i obrzęk ślinianki przyusznej spowodowany powiązanym z tym odwodnieniem. Nie jest to jednak cecha spójna, a brak powiększenia ślinianki nie oznacza braku obecności zaburzeń odżywiania (19).
Ze względu na zapalenie ślinianek wywołane przez prowokowane wymioty i głodówki u pacjenta/-tki możliwe jest wystąpienie zmniejszonego wydzielania śliny. To zaś z kolei wpływa na zwiększenie poziomu bakterii S. mutant oraz Lactobacilli w ślinie. Podobne objawy obserwowano u pacjentów po radioterapii (19). Pacjent może również zgłaszać dolegliwości bólowe ze strony ślinianek.
Powiększenie ślinianki przyusznej (jedno lub obustronne), jak również ślinianki podżuchwowej (rzadziej występujące) zwykle pojawia się u pacjentów z epizodami objadania się i wymiotów. Obrzęk zazwyczaj jest bezobjawowy, o charakterze przerywanym. Najczęściej następuje dwa do sześciu dni po prowokowanych wymiotach (35).
Touyz i wsp. w czasie swoich badań wykazali, że występujące u pacjentów z anoreksją i bulimią recesje dziąseł znacznie częściej wiążą się z nieprawidłowymi lub zbyt często wykonywanymi czynnościami higienicznymi niż z zapaleniem przyzębia (20).
U pacjentów z bulimią uporczywe wymioty prowadzą, poza zmianami w obrębie jamy ustnej, do poważnego refluksu kwasu żołądkowego, który może przemieszczać się z żołądka do gardła. W efekcie prowadzi to do dysfagii i zgagi, na którą może skarżyć się pacjent stomatologiczny. Kwas żołądkowy, drażniąc struny głosowe, z upływem lat może prowadzić [...]
