Zastosowanie systemu Invisalign w leczeniu ortodontycznym przed leczeniem i po leczeniu chirurgicznym wady klasy III
- Jak postępować w dysmorfiach szkieletowych w okolicy szczękowo-twarzowej?
- Jakie leczenie ortodontyczne zaproponować przed leczeniem chirurgicznym oraz po?
- Porównanie aparatów nakładkowych z aparatami tradycyjnymi.
Streszczenie: Postępowanie w dysmorfiach szkieletowych okolicy szczękowo-twarzowej zwykle wymaga leczenia ortodontycznego za pomocą aparatów stałych, zarówno przed etapem leczenia chirurgicznego, jak i po nim. System Invisalign od samego momentu wprowadzenia na rynek jest często wybierany przez lekarzy ze względu na estetykę i wygodę przezroczystych ruchomych aparatów nakładkowych w porównaniu z tradycyjnymi aparatami. Toteż celem niniejszego doniesienia jest ukazanie leczenia wady zgryzu z wykorzystaniem systemu Invisalign w połączeniu z tradycyjną metodą chirurgiczną. Przedstawiamy tu przypadek 23-letniego mężczyzny z wadą zgryzu klasy III ze zbaczaniem żuchwy w lewo i ze zgryzem krzyżowym zębów 22, 23 i 24. W obu etapach leczenia ortodontycznego, przed zabiegiem chirurgicznym i po nim, stosowano system Invisalign zamiast aparatu stałego. Analiza cefalometryczna po leczeniu podkreśliła stabilność uzyskanej poprawy symetrii uzębienia i szkieletu twarzoczaszki, okluzji i równowagi czynnościowej w ciągu 6 lat obserwacji. Wyniki uzyskane pod koniec leczenia wskazują, jak skuteczny może być Invisalign na etapach leczenia ortodontycznego przed zabiegami i po zabiegach chirurgii ortognatycznej. Badanie kontrolne po 6 latach zwraca uwagę na długoterminową stabilność efektu takiego leczenia.
Słowa [...]
