Znieczulenie miejscowe w stomatologii dziecięcej
Aby osiągnąć skuteczne znieczulenie, istotny jest także odpowiedni wybór środka znieczulającego. Podstawowe znaczenie w zapobieganiu wystąpienia bólu śródzabiegowego w pedodoncji mają pochodne aminoamidowe: lidokaina, artykaina, mepiwakaina oraz prylokaina. Lekiem z wyboru przez wiele lat we wszystkich grupach wiekowych była lidokaina. Jednak ze względu na liczne reakcje niepożądane o charakterze uczuleniowym nastąpił znaczny spadek jej stosowania, szczególnie w stomatologii dziecięcej. Lidokaina została zastąpiona głównie przez artykainę,która jest obecnie lekiem z wyboru. Cechuje ją szybkie i silne działanie, bardzo dobre przenikanie do kości oraz dyfuzja do nerwu. Stosowana jest w postaci łatwo rozpuszczalnego w wodzie chlorowodorku artykainy. Indukcja następuje już po 1-2 minutach od podania nasiękowego czy przewodowego. Działanie utrzymuje się do 4 godzin, a w połączeniu z adrenaliną nawet do 7 godzin. Posiada bardzo krótki okres utajenia i półtrwania. Artykaina jako jedyny środek w grupie znieczuleń o budowie amidowej posiada w miejscu pierścienia benzenowego pierścień tiofenowy. Dzięki jego obecności artykaina ulega metabolizacji z udziałem enzymów krwi. Jest rozkładana pod wpływem esterazy osoczowej, a jej nieaktywny metabolit to kwas artykainowy. Metabolizm w osoczu krwi, a nie w wątrobie, jak w przypadku innych anestetyków amidowych, znacznie zmniejsza toksyczność i umożliwia zastosowanie artykainy w wyższym4-proc. stężeniu. Skuteczność działania anestetyku zależy od jego stałej dysocjacji pKa, współczynnika repartycji oraz wiązania z białkami. Stała dysocjacji pKa artykainy wynosi 7,8 i jest niższa niż innych środków znieczulenia miejscowego. Im wartość pKa anestetyku jest bliższa wartości pH środowiska tkankowego, tym silniejszy efekt znieczulający. Współczynnik repartycji określa rozpuszczalność związku w lipidach. Wraz ze wzrostem rozpuszczalności w [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
