Bruksizm – przyczyny, diagnostyka, leczenie
Do czynników obwodowych należą:
- urazy zgryzowe,
- wady zgryzu,
- czynniki genetyczne,
- stres,
- strach.
Do czynników ośrodkowych należą:
- zaburzenia w zakresie neurotransmiterów i zwojów podstawnych,
- zmiany organiczne i czynnościowe układu nerwowego.
Wiążą się one z takimi strukturami jak: drogi korowo-opuszkowe, jądra podkorowe, struktury korowe i sieci neuronalne pnia mózgu. O ruchach żuchwy decydują znajdujące się w obrębie zakrętu przedśrodkowego potencjały korowe. Natomiast za nadmierną aktywność mięśni żwaczy odpowiedzialne są neurony okołoolbrzymiokomórkowe, które znajdują się w tworze siatkowatym lub jądrze ogoniastym mostu (5, 8).
Do przyczyn organicznych bruksizmu mogą należeć:
- urazy twarzoczaszki,
- tężec,
- padaczka,
- krwotoki do móżdżku,
- zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
- zaburzenie przebiegu transmisji dopaminergicznej w chorobie Parkinsona (8, 10).
W przebiegu bruksizmu istotną rolę może odgrywać zależny od serotoniny efekt hamowania dopaminy, co skutkuje zaburzeniami snu. To z kolei tłumaczy [...]



