Cementowanie stałych uzupełnień protetycznych

Procedury cementowania uzupełnień protetycznych

Wybór cementu do cementowania prac protetycznych zależy od materiału, z jakiego wykonane jest uzupełnienie protetyczne, oraz od samych właściwości fizycznych i chemicznych danego cementu. Dla uzupełnień wykonanych z metalu (w tym ze złota w procesie galwanoformingu) oraz do cementowania prac na zębach żywych najbardziej wskazane jest użycie cementu polikarboksylowego, ze względu na jego odontotropowe działanie. W przypadku zaś cementowania na filarach o słabych możliwościach retencji (np. krótkie filary, duże zniszczenia tkanek zęba) oraz w przypadku fiksowania prac pełnoceramicznych materiałami lutującymi z wyboru są cementy kompozytowe (4).

Cementowanie protez stałych przy użyciu cementów tradycyjnych (cementowanie konwencjonalne):

• usunięcie uzupełnienia tymczasowego, oczyszczenie filaru z resztek cementu tymczasowego – skalerem, gumką z pastą polerską czy krążkiem ściernym (2);
• kontrola dokładności przylegania pracy za pomocą zgłębnika, sprawdzenie koloru;
• obróbka strumieniowo-ścierna dozębowej powierzchni pracy protetycznej (tlenkiem glinu 50 μm lub systemem Co-Jet (silkatyzacja) przez 15 sekund pod ciśnieniem 2,5 bara z odległości około 1 cm);
• oczyszczenie pracy sprayem wodno-powietrznym lub w myjce ultradźwiękowej przez ok. 1 minutę, osuszenie pracy;
• przygotowanie filarów zębów oszlifowanych poprzez ich oczyszczenie szczotką i pastą polerską, wypłukanie osuszenie, izolacja od wilgoci i śliny (koferdam);
• przygotowanie cementu wedle zaleceń producenta danego rodzaju cementu;
[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas