Dr hab. n. med. Michał Łobacz: Klinika, nauka i dydaktyka
A co w przypadku pacjentów z chorobami ogólnymi, gdy już na początku można podejrzewać, że istnieje wysokie ryzyko powikłań po zabiegu?
Coraz częściej spotykamy pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak choroba Hashimoto czy łuszczyca. W wielu przypadkach korzystam ze wsparcia immunologów, aby ocenić stan układu odpornościowego pacjenta.
Zdarza się też, że pacjenci są niewłaściwie zdiagnozowani albo w ogóle niezdiagnozowani. Najtrudniejsza sytuacja jest wtedy, gdy zabieg wykonano prawidłowo, a mimo to pojawiają się powikłania i nie potrafimy wskazać jednoznacznego czynnika sprawczego. Pacjent na pierwszy rzut oka może wyglądać na zdrowego i zadbanego, a „problem” leży w niewykrytym czynniku ogólnoustrojowym.
W praktyce często zwracam uwagę m.in. na poziom witaminy D3. Z moich danych wynika, że około 75% pacjentów zgłaszających się na zabiegi implantologiczne ma jej niedobór – czasem znaczny (dotyczy to głównie osób, które jej nie suplementują). W takich sytuacjach lekarz dentysta bywa w praktyce lekarzem pierwszego kontaktu: spotykam wielu pacjentów, którzy rzadko badają się lub unikają lekarzy, a dopiero w gabinecie stomatologicznym zwraca się uwagę na szerszy problem zdrowotny.
W ujęciu onkologicznym ma to szczególne znaczenie, bo lekarze dentyści często jako pierwsi zauważają podejrzane zmiany w jamie ustnej. Dotyczy to zwłaszcza chirurgów stomatologicznych i periodontologów. Wczesne rozpoznanie raka jamy ustnej znacząco poprawia rokowanie – choroba wykryta na odpowiednim etapie bywa uleczalna, natomiast w stadium zaawansowanym rokowanie jest gorsze. Rola lekarza dentysty – niezależnie od [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
