Duże zmiany okołowierzchołkowe – i co teraz zrobić?
W piśmiennictwie wiele prac dokumentuje tradycyjną technikę leczenia z wykorzystaniem preparatów z wodorotlenkiem wapnia [20, 21], jednakże niektórzy autorzy poddają pod wątpliwość długotrwałe stosowanie Ca(OH)2, wskazując, że dyfuzja jonów zachodzi tylko w sytuacji bezpośredniego kontaktu preparatu z tkankami (zęby z nieukształtowanym wierzchołkiem, perforacja lub resorpcja zewnętrzna). Sugerują także, że pozytywne wyniki leczenia związane są nie z działaniem wodorotlenku wapnia, a są efektem usunięcia patogennych czynników z systemu kanałowego. Ponadto podawane są przykłady równoczesnego gojenia zmian okołowierzchołkowych przy zębach trzonowych żuchwy, w których kanał dystalny wypełniono ostatecznie, zaś kanały mezjalne leczono metodą wieloseansową [18, 22, 23]. Obok konwencjonalnego sposobu leczenia endodontycznego próbuje się stosować także fizjoterapię jako metodę wspomagającą. Zastosowanie lasera biostymulacyjnego ogranicza częstość powikłań bólowych i przyczynia się do szybszego ustępowania dolegliwości bólowych w przebiegu zapaleń przewlekłych zaostrzonych [24]. Ciekawą metodą wspomagającą jest magnetoledoterapia, która łączy oddziaływanie wolnozmiennych pól magnetycznych i światła wysokoenergetycznych diod LED. Wstępne doniesienia sugerują przyspieszenie regeneracji kostnej w porównaniu z konwencjonalnym leczeniem [25, 26].
Opis przypadku
Pacjent J.P. zgłosił się w celu usunięcia zęba 46. Wykonano rutynowo zdjęcie pantomograficzne (ryc. 1, s. 34) oraz zdjęcie przylegające zęba przyczynowego d.46 (ryc. 2, s. 35).
Po przeprowadzeniu wywiadu, badania stomatologicznego i analizie zdjęć RTG stwierdzono ruchomość II stopnia wg Ellisa, brak dolegliwości bólowych oraz bardzo rozległe i zaawansowane zmiany okołowierzchołkowe w okolicy korzenia zęba 46. Po wstępnym opracowaniu ubytku zdecydowano o odstąpieniu od zabiegu ekstrakcji [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
