Ekstruzja stałego siekacza centralnego szczęki. Opis przypadku
Gdy pacjent zgłosił się po tygodniu, rodzice donieśli o powikłaniu w postaci rozejścia się rany wargi dolnej i koniecznej dodatkowej wizycie na SOR, gdzie ranę ponownie zaopatrzono i zlecono terapię ogólną amoksycyliną. Po 7 dniach od urazu widoczna była znaczna poprawa w wyglądzie tkanek miękkich i samopoczuciu chłopca (fot. 3-4). W badaniu żywotności chlorkiem etylu ząb 21 wykazywał już prawidłową reakcję, zaś ząb 11, który uległ ekstruzji, reakcję osłabioną/wątpliwą. Pacjent nie zgłaszał dolegliwości bólowych, ponowiono więc zalecenia higieniczne, zaaplikowano preparat przyspieszający ziarninowanie na powierzchnię rany błony śluzowej wargi i wyznaczono termin kontroli za następnych 7 dni. Po tym czasie wyniki badania żywotności obu siekaczy nie uległy zmianie, nie można było jednak z całą pewnością stwierdzić martwicy miazgi. Usunięto materiał kompozytowy zespalający siekacze ze sobą, dokonano oceny ruchomości zębów i podjęto decyzję o przedłużeniu szynowania o dodatkowy tydzień (fot. 5). Szynę ostatecznie usunięto po trzech tygodniach od urazu, po uzyskaniu satysfakcjonującej pozycji i ruchomości zębów 11 i 21 (fot. 6a-b).
Kup prenumeratę czasopisma "TPS - Twój Przegląd Stomatologiczny" na dlaspecjalistow.pl.
Od tego czasu pacjent zgłaszał się na wizyty kontrolne po 5 tygodniach, 3 i 6 miesiącach od urazu. Wykonano zdjęcia kontrolne radiologiczne zębowe, na których nie zaobserwowano uchwytnych patologii (fot. 7a – po 5 tygodniach, fot. 7b – po 3 miesiącach od urazu). Ponownie poddawano siekacze ocenie żywotności, która z biegiem czasu powróciła do stanu prawidłowego [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
