Intruzja ortodontyczna wspomagana zakotwiczeniem szkieletowym w leczeniu interdyscyplinarnym u pacjentów periodontologicznych – opis przypadków
- Celem pracy jest zaprezentowanie metody intruzji zębów u pacjentów z rozległymi brakami zębowymi oraz chorobą przyzębia, z zastosowaniem zakotwiczenia szkieletowego.
- W artykule opisano dwa przypadki pacjentów dorosłych, u których przeprowadzono intruzję zębów trzonowych oraz zębów siecznych z zakotwiczeniem szkieletowym jako jeden z etapów leczenia zespołowego ortodontyczno-protetycznego oraz periodontologicznego.
Streszczenie: Pacjenci z częściowymi brakami uzębienia są grupą osób, u których obserwuje się spontaniczne wydłużenie zębów w łuku przeciwstawnym do luki. Tego typu zaburzenie płaszczyzny okluzyjnej może uniemożliwić wykonanie odbudowy protetycznej lub zmusić do radykalnego szlifowania zębów pod stałe konstrukcje protetyczne. Jednym z rozwiązań tego problemu klinicznego może być ortodontyczna intruzja wydłużonych zębów.
Szczególną grupą pacjentów wymagających intruzji zębów są pacjenci z chorobą przyzębia. Wymagają oni podjęcia terapii zespołowej, uwzględniającej udział lekarzy specjalistów: ortodonty, periodontologa, stomatologa ogólnego oraz protetyka, współpracujących ze sobą w kolejnych etapach leczenia.
Intruzja zębów jest zadaniem trudnym, ponieważ w przypadku stosowania konwencjonalnych aparatów występuje ryzyko niepożądanej ekstruzji zębów stanowiących jednostkę kotwiącą. Zastosowanie zakotwiczenia szkieletowego pozwala uniknąć tego efektu ubocznego.
Celem pracy jest zaprezentowanie metody intruzji zębów u pacjentów z rozległymi brakami zębowymi oraz chorobą przyzębia, z zastosowaniem zakotwiczenia szkieletowego.
[...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
