Leczenie martwych zębów stałych z niezakończonym rozwojem korzenia po urazie – przegląd piśmiennictwa
Komórki macierzyste
Istnieją sytuacje, w których brak jest komórek macierzystych w okolicy korzenia martwego niedojrzałego zęba. Jeżeli chcemy, aby proces rozwoju korzenia przebiegał naturalnie, w procesie apeksogenezy, a nie w wyniku apeksyfikacji, można skorzystać z banku komórek macierzystych. Ta „metoda przyszłości” jest obecnie na etapie intensywnych badań. Zamrożone tkanki zęba wykazują dużą żywotność, co daje nam możliwość bankowania zębów usuniętych z przyczyn ortodontycznych, zębów nadliczbowych, ósemek etc. Źródłem rzeczonych komórek mogą być: fibroblasty, pericyty, mezenchyma oraz warstwa bogatokomórkowa pododontoblastyczna Hohla [21]. Wyróżniamy następujące grupy komórek macierzystych [19, 21]:
- DPSCs – komórki macierzyste miazgi zęba stałego (ang. Dental Pulp Stem Cells),
- SHED – komórki macierzyste z resorbujących się zębów mlecznych (ang. Stem Cells From Human Exfoliated Deciduous Teeth),
- SCAP – komórki macierzyste z brodawki wierzchołkowej (ang. Stem Cells From Human Apical Papilla),
- PDLSCs – komórki macierzyste z więzadła przyzębnego (ang. Periodontal Ligament Stem Cells),
- DFSCs – komórki macierzyste woreczka zębowego (ang. Dental Follicle Stem Cells).
Najczęściej wykorzystujemy SCAP (komórki brodawki zębowej). To one odpowiadają za budowę korzenia po obumarciu miazgi. Znajdują się na szczycie korzenia w czasie jego wzrostu, jeszcze przed wyrznięciem się zęba. Różnicują się w odontoblasty wytwarzające zębinę reparacyjną. SHED z zębów mlecznych in vivio różnicują [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
