Leczenie pacjentki ze zgryzem otwartym
Dyskusja
U dzieci częstość występowania zgryzów otwartych jest dwukrotnie, a nawet trzykrotnie większa niż u dorosłych.
Samoistna korekta wady występuje u więcej niż 2/3 pacjentów w okresie uzębienia mieszanego. W przypadku zgryzów otwartych, w których nie doszło samoistnej korekty, wymagane jest podjęcie leczenia ortodontycznego mającego na celu poprawę wymiaru pionowego (1). Podstawowym celem postępowania ortodontycznego jest zahamowanie pionowego wzrostu lub intruzja segmentów bocznych oraz umożliwienie korzystnej rotacji żuchwy do przodu i góry. Intruzję trzonowców można uzyskać za pomocą różnych metod, w tym stosując tymczasowe zakotwienie szkieletowe. Liczba mikroimplantów, miejsce ich umieszczenia oraz rodzaj zakotwienia (bezpośrednie lub pośrednie) są uwarunkowane wymaganym kierunkiem wektora siły intrudującej trzonowce. Optymalna lokalizacja mikroimplantu powinna być podyktowana położeniem centrum oporu zębów trzonowych górnych (1). Z kolei kompozytowe bloki zgryzowe, podnosząc zwarcie o około 3-4 mm, wyprowadzają żuchwę z pozycji spoczynkowej oraz utrzymują ucisk wywierany przez mięśnie żucia na zęby boczne. Jedną z zalet tego protokołu jest to, że podczas intruzji górnych zębów trzonowych dolne trzonowce są również intrudowane, a w najgorszym przypadku nie zmieniają swojej pozycji w wymiarze pionowym,dzięki czemu nie dochodzi do ich kompensacyjnej ekstruzji. Ważną zaletą jest również generowanie anteriorotacji żuchwy (1). Wśród innych rozwiązań możliwych do zastosowania były leczenie ekstrakcyjne bądź zabieg ortognatyczny. Z uwagi na retrognatyczny profil pacjentki odrzucono możliwość ekstrakcji, ponieważ wargi pacjentki były już cofnięte, co mogłoby mieć niekorzystny wpływ na estetykę rysów twarzy. Z kolei wybór leczenia operacyjnego wiązałby się z koniecznością [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
