Współczesne metody leczenia bruksizmu – przegląd piśmiennictwa

Metody wykorzystywane przez lekarzy dentystów

1. Szyny: są najczęściej wykorzystywaną metodą leczenia. Należą do odwracalnych terapii zwarciowych (2). Celem szynoterapii jest zmniejszenie napięcia mięśni poprzez ich rozluźnienie, ustabilizowanie układu stomatognatycznego oraz ochrona uzębienia pacjenta przed dalszym procesem ścierania (1, 2). Obecnie dostępne jest wiele rodzajów szyn. Jeśli wymagane jest natychmiastowe rozpoczęcie leczenia, można wykonać szynę z masy wyciskowej (5) lub przekazać pacjentowi szynę typu Aqua Split, która docelowo powinna być zastąpiona przez szyny twarde, np. Michigan. Mogą być one stosowane do leczenia przyczynowego lub objawowego, co determinuje czas ich użytkowania. W przypadku leczenia objawów zaleca się stosowanie szyny w nocy i sporadycznie w ciągu dnia. Powinna ona również posiadać płaską powierzchnię, a swoim zasięgiem może obejmować cały łuk (szyna Michigan) lub grupę zębów (szyna Sveda) (1, 2). W leczeniu przyczyn szyna powinna być stosowana całodobowo (1). Szyny dzielone bazują na teorii, iż w prowadzeniu kłowym dochodzi do zmniejszonej aktywności mięśniowej w porównaniu z prowadzeniem grupowym (2, 3). Szyny obejmujące tylko pewną grupę zębów powinny być użytkowane przez krótki czas z racji możliwości wystąpienia zgryzu otwartego w odcinku, w którym jest ona stosowana.
2. Toksyna botulinowa: obecnie cieszy się coraz większym zainteresowaniem zarówno lekarzy, jak i pacjentów, aczkolwiek nie powinna to być metoda pierwszego wyboru (2). Jest to zabieg odwracalny. Polega na iniekcji toksyny botulinowej typu A w mięśnie w obrębie twarzy (m. skroniowy lub żwacz), a w uzasadnionych przypadkach również w mięsień czworoboczny [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję