Niepowodzenie leczenia zatrzymanego kła szczęki i jego późne następstwa
20 marca 2026 r. w osłonie antybiotykowej (Augmentin 875/125 mg x 1 tab.) oraz w znieczuleniu miejscowym (Ubistesin 1:100000 x 3 amp.) wykonano nacięcie wzdłuż girlandy dziąsłowej od zęba 11 do 26 (ryc. 4a), a następnie odwarstwiono płat podniebienny pełnej grubości, uwidaczniając mieszek zębowy wraz z koroną zęba 23 (ryc. 4b). Po osteotomii frezem kostnym w chłodzeniu wodnym (ryc. 4c) dokonano luksacji i ekstrakcji zęba 23 (ryc. 4d). Podczas rewizji miejsca poekstrakcyjnego nie ujawniono połączenia ustno-zatokowego, lecz widoczne okienko z nienaruszoną membraną Schneidera. Wyłuszczono doszczętnie zmianę zapalną, która obejmowała mezjo-bukalną część mieszka zawiązkowego zęba 23 oraz stykała się ze znacznym obszarem korzenia zęba 22 (ryc. 4e). Miejsce operowane oraz przetokę zaopatrzono opatrunkiem kolagenowym Parasorb celem stworzenia prawidłowych warunków dla gojenia, a następnie założono szwy nylonowe, zamykając szczelnie ranę (ryc. 4f ). Usunięty ząb sfotografowano (ryc. 5), po czym wydano zalecenia pozabiegowe, jednocześnie zaopatrując pacjentkę w antybiotyk (Amoksiklav QuickTab), lek przeciwbólowy (Nimesil) i aerozol do nosa (Xylorina).
Kontrola po 14 dniach ujawniła prawidłowe gojenie rany oraz brak dolegliwości ogólnych i miejscowych. Dzięki odpowiedniemu zaprojektowaniu płata podniebiennego oraz precyzyjnej osteotomii pacjentka zachowała czucie w obszarze wykonanego zabiegu. W miejscu wcześniejszej przetoki zaobserwowano aperturę o szerokości 2,5 mm, częściowo zasklepioną i wypełnioną tkanką łączną (ryc. 6). Usunięto materiał szewny oraz wykonano płukanie (Eludril Care).
Po 28 dniach stwierdzono dalsze zasklepienie apertury: jej szerokość wynosiła 2 mm, a w środku występowała już tkanka dziąsłowa (ryc. 7). Badanie żywotności zęba [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
