Ocena możliwości nieoperacyjnego sprowadzenia kła zatrzymanego do łuku zębowego w zależności od wielkości kąta granicznego α
- Ząb zatrzymany to taki, który jest już w pełni wykształcony i po okresie fizjologicznego wyrzynania dalej pozostaje w kości, natomiast ząb częściowo zatrzymany to taki, którego korona pokryta jest błoną śluzową dziąsła, bądź też fragment korony, np. jeden z guzków przebił się i jest widoczny w jamie ustnej.
- Ząb niewyrznięty ma nie w pełni uformowane korzenie, w całości tkwi w kości i wykazuje jeszcze dynamikę wzrostową. Przyczyny zatrzymania zębów możemy podzielić na: ogólne, miejscowe i idiopatyczne.
- Celem pracy jest określenie kąta granicznego α, który mierzy się między linią środkową szczęki a osią zatrzymanego kła, przy wartości którego po uprzednim odtworzeniu odpowiedniej ilości miejsca i manipulacji korzeniami sąsiednich zębów można sprowokować ząb do wyrzynania się oraz czasu, w którym dochodzi do samodzielnego wyrznięcia się zęba.
Streszczenie: Kąt graniczny α, wyznaczony między osią długą niewyrzniętego kła a linią pośrodkową szczęki, to kąt pozwalający zorientować się lekarzowi w położeniu zatrzymanego zęba w stosunku do sąsiednich zębów. Po pierwotnej diagnostyce radiologicznej (wykonanie zdjęcia panoramicznego i cefalometrycznego głowy), wyznaczeniu wyżej wymienionego parametru zakwalifikowaliśmy pacjenta do leczenia aparatem stałym z odtworzeniem miejsca w łuku zębodołowym. Następnie obserwowaliśmy, w jakim czasie i przy jakiej granicznej wartości kąta α następuje [...]
Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.
którzy mają wykupiony dostęp.
Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
Masz aktywny dostęp?
Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas
