Reakcja ludzkich komórek struktur jamy ustnej na różne materiały endodontyczne – badanie in vitro
Przez wiele lat przyjmowano, że materiałem z wyboru w chirurgii endodontycznej jest amalgamat, co jednak musiało być kwestionowane w związku z jego toksycznością [1, 41, 42]. Amalgamat jest więc daleki od idealnego materiału do wypełnień endodontycznych na skutek swoich potencjalnych wad: prócz biologicznej toksyczności składników wymieniano tu także początkowe skłonności do przeciekania, wrażliwość na wilgoć i konieczność wykonywania podcięć przy preparacji ubytku [1, 41, 42]. In vivo amalgamat używany jako materiał do naprawiania perforacji prowadzi do nasilonej odpowiedzi zapalnej w regionie furkacji [43]. W kontakcie z komórkami ozębnej amalgamat wykazywał lekki [44] do poważnego [45] stopień cytotoksyczności, z wczesną manifestacją uszkodzenia komórek [25]. Zhu i wsp. stwierdzili, że po 3 i 7 dobach całkowita liczba osteoblastów i komórek ozębnej w bezpośrednim kontakcie z amalgamatem była znamiennie niższa niż w grupie kontrolnej [46].
W kontakcie bezpośrednim z ludzkimi komórkami ozębnej amalgamat w porównaniu z MTA był znacząco bardziej toksyczny dla komórek po 1 dobie, a gęstość komórek była niższa po 4 dobach [47, 48]. Po 72 h bezpośredniego kontaktu z amalgamatem liczba osteoblastów była znamiennie niższa niż po kontakcie z MTA, zaś w grupie MTA była znamiennie niższa niż w grupie kontrolnej [49].
Wynik niniejszego badania wskazuje, że ujemny wpływ amalgamatu na ludzkie komórki ozębnej i osteoblasty nie był aż tak wyrazisty, jak podejrzewano. Niemniej jednak, ponieważ liczebność obu rodzajów komórek była znamiennie niższa niż w grupie kontrolnej przez cały czas trwania badania, amalgamat nie wykazał [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
