Usuwanie złamanych instrumentów endodontycznych – opisowy przegląd piśmiennictwa
Innym rozwiązaniem podczas niemożności usunięcia złamanego narzędzia jest decyzja o jego pozostawieniu w kanale. W takiej sytuacji fragment kanału poza złamaną częścią należy opracować i wypełnić. Ząb taki musi być kontrolowany radiologicznie po 3, 6, 12 i 24 miesiącach. Lepsze rokowanie takiego zęba jest, gdy do złamania dojdzie w końcowym etapie leczenia, po opracowaniu chemomechanicznym, natomiast znacznie gorsze, gdy do złamania dojdzie na samym początku leczenia, gdy kanał był jeszcze zainfekowany. Kolejną metodą, którą możemy zastosować podczas niemożności usunięcia złamanego instrumentu, jest zabieg chirurgiczny – resekcja wierzchołka korzenia zęba.
We współczesnej stomatologii nie wymyślono jeszcze metody, która byłaby „złotym środkiem” w usuwaniu złamanych narzędzi. Cały czas trwają prace nad doskonaleniem tego trudnego zabiegu. Tak samo nie wyprodukowano jeszcze narzędzi endodontycznych, które by nie ulegały złamaniu. Firmy stomatologiczne prześcigają się we wprowadzaniu na rynek tzw. „niełamiących się pilników”. Jednak na razie to tylko nazwy, które nie przenoszą się na pracę codzienną stomatologa. Ciężka praca każdego endodonty powinna być doceniona i każdy wyleczony prawidłowo ząb, bez powikłań, powinien być traktowany jako sukces naszego leczenia.
lek. dent. Oktawia Zacharek - Uniwersyteckie Centrum Stomatologiczne Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego
Piśmiennictwo
- Heike S., Drefs M.: Złamania instrumentów – przyczyny, zapobieganie i opcje leczenia. „Endodoncja.pl”, 2015, 3, 162-169.
- Eggert M., Gernhardt C.: Usuwanie złamanych instrumentów. Przegląd literatury. „Endodncja.pl”, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
