Korzystny wpływ ortodontycznego ruchu zęba na stan przyzębia w przypadku głębokiej recesji dziąsła siekacza żuchwy od strony twarzowej
- Rozpoznanie i etiologia - recesje dziąseł. Na podstawie opisu przypadku.
- Jakie leczenie zaproponować pacjentce wieku 21 lat i 6 miesięcy, która zgłosiła się do powtórnego leczenia ortodontycznego.
Streszczenie: Przez recesję dziąsła rozumiemy odsłonięcie powierzchni zęba na skutek dowierzchołkowego przesunięcia dziąsła. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie przypadku klinicznego dorosłej pacjentki ze szkieletową klasą I i z głęboką recesją dziąsła lewego siekacza centralnego żuchwy. Na oba łuki zębowe założono wstępnie wyregulowany aparat ortodontyczny o slocie 0,022 x 0,028. Zastosowano łuki prostokątne, z dodatkiem torku językowego korzeni, zwłaszcza dla lewego siekacza centralnego żuchwy. W trakcie aktywnego leczenia stosowano elastyczne wyciągi międzyszczękowe i pionowe klasy II w celu uzyskania zaguzkowania zębów bocznych. Ruch ortodontyczny z zastosowaniem zlokalizowanego biomechanicznego układu sił w obrębie lewego siekacza centralnego żuchwy zapewnił dobrą okluzję anatomiczną i czynnościową, a przede wszystkim dobry stan zdrowia dziąseł i przyzębia. Dalsza obserwacja wykazała stabilne wyniki leczenia z utrzymywaniem się prawidłowego stanu zdrowia przyzębia i poprawą zaguzkowania zębów.
Słowa kluczowe: recesja dziąseł, ruch ortodontyczny zęba, wyciągi elastyczne klasy II
Recesja dziąsła oznacza odsłonięcie powierzchni zęba wskutek dowierzchołkowego przesunięcia dziąsła [1]. W jej rozwoju odgrywają rolę liczne czynniki, takie jak choroba przyzębia [2] i uraz mechaniczny [3], które są uważane za główne elementy patogenezy recesji dziąseł. [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
