Zaburzenia odżywiania okiem stomatologa: anorexia nervosa i bulimia nervosa – zrozumieć problem
Klasyfikacja zaburzeń odżywiania
Powszechnie stosowane są dwa systemy opisujące klasyfikację zaburzeń odżywiania. Pierwszym z nich jest Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób (ICD) Światowej Organizacji Zdrowia – ICD-10 – stosowana i obowiązująca do grudnia 2021 r. oraz ICD-11, obowiązująca od stycznia 2022 r. Drugą jest stworzony przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne Podręcznik Diagnostyczny i Statystyczny Zaburzeń Psychicznych (DSM) (16). W literaturze funkcjonują dwie wersje klasyfikacji DSM, tj. DSM-IV i DSM-V. Obydwa sposoby klasyfikowania mają swoich zwolenników i przeciwników.
W klasyfikacji DSM-IV wyróżnia się dwa podstawowe zaburzenia odżywiania – jadłowstręt psychiczny (anorexia nervosa – AN) i żarłoczność psychiczną (bulimia nervosa – BN) oraz kategorię pozostałych zaburzeń nigdzie indziej nieopisanych (eating disorders not otherwise specified – EDNOS). W tej ostatniej zaś grupie klasyfikowane są częściowe zespoły AN i BN, zaburzenia oczyszczające i zespół kompulsywnego objadania się (BED) (13).
Klasyfikacja DSM-V wprowadziła kilka zmian dotyczących kryteriów diagnozowania poszczególnych schorzeń, m.in. usunęła kryteria oparte na płci badanego (np. amenorrhea). Pozwoliło to na ujęcie w diagnostyce mężczyzn oraz kobiet, które nadal miesiączkują pomimo ekstremalnej utraty wagi i niedożywienia (14, 17). W zamian wprowadzono oceny płciowo neutralne, obejmujące swym zakresem od stopnia łagodnego do ekstremalnego, odpowiednio dla AN (bazując na skali BMI): łagodny (≥17,0), umiarkowany (16,0-16,99), ciężki (15,0-15,99) oraz ekstremalny (<15,0) i BN (skala opierająca się na tygodniowej częstotliwości występowania epizodów kompensacyjnych): łagodny (1-3 epizody), umiarkowany (4-7 epizodów), ciężki (8-13 epizodów) i ekstremalny (powyżej 14 epizodów) (17).
[...]
