Autotransplatacja zatrzymanych stałych kłów górnych z nie w pełni uformowanym korzeniem. Opis przypadku
Dyskusja
Leczenie zatrzymanych kłów powinno być zawsze poprzedzone szczegółową diagnostyką, uwzględniającą zgryz, anatomiczne położenie zęba zatrzymanego oraz profil pacjenta. Istotne są również wiek pacjenta, gotowość do współpracy, przewidywany czas trwania terapii, koszt rozważanych metod leczenia oraz preferencje pacjenta. Poza standardowymi procedurami, tj. samoistnym wyrzynaniem się po otwarciu odpowiedniej przestrzeni, aktywnym wyciągiem ortodontycznym zębów zatrzymanych, ekstrakcją i zamknięciem ortodontycznym czy też rozwiązaniem protetycznym lub implantami, autotransplantacja zębów zatrzymanych stanowi również jedno z możliwych rozwiązań.
Ortodontyczne wyrównanie zatrzymanego kła jest metodą optymalną. W zależności od stopnia zatrzymania oraz anatomicznego położenia zęba wyrównanie może być czasochłonne, czasami bardzo skomplikowane i może wiązać się z wieloma ryzykami i powikłaniami, które muszą zostać wyjaśnione pacjentowi. Chirurgiczne odsłonięcie zatrzymanych zębów niesie ze sobą szereg zagrożeń, takich jak uraz sąsiednich naczyń krwionośnych lub nerwów czy uszkodzenie zatrzymanych i sąsiadujących zębów, szczególnie podczas ortodontycznego wyrównania zatrzymanych zębów w trudnym położeniu anatomicznym. Według Beckera i Chaushu na wskaźnik powodzenia wpływa również wiek pacjenta (8). U pacjentów powyżej 30. roku życia wskaźnik powodzenia wynosi około 69,5%, podczas gdy u młodszych pacjentów sięga on prawie 100%. Podobne wyniki podają Stabryla i in. (4), którzy wykazują wskaźnik powodzenia na poziomie około 95% u pacjentów w wieku średnio 20,6 lat.
Naszą pacjentką była młoda dziewczyna, jednak anatomiczne położenie obu kłów było tak niekorzystne, że ortodontyczne wyrównanie przy użyciu standardowych metod uznano za zbyt niebezpieczne dla sąsiednich struktur anatomicznych. Ze względu [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
