Centralny włókniak kostniejący – opis przypadku i roczna obserwacja
Zmiana penetrowała blaszkę przedsionkową części zębodołowej żuchwy (fot. 3). Blaszka językowa pozostawała nienaruszona. Zmiana pozostawała w bezpośrednim kontakcie z ozębną zęba 45, korzeń nie wykazywał cech resorpcji zewnętrznej, wierzchołek korzenia nie był objęty zmianą.
Badanie kliniczne, obraz radiologiczny oraz wywiad wskazywał na podejrzenie zmiany włóknisto- -kostnej, dlatego po omówieniu z pacjentką planu leczenia zadecydowano o doszczętnym wyłuszczeniu zmiany oraz przesłaniu jej do weryfikacji histopatologicznej.
W znieczuleniu miejscowym artykainą z dodatkiem adrenaliny 1:100 000, po odwarstwieniu płata śluzówkowo-okostnowego i wypreparowaniu pęczka naczyniowo-nerwowego, uzyskano bezpośredni dostęp do zmiany, którą usunięto przy użyciu narzędzi do piezochirurgii z marginesem makroskopowo niezmienionej kości, oszczędzając korzeń zęba 45. Materiał przesłano do badania histopatologicznego. Ranę na głucho zaszyto szwami węzełkowymi oraz zaordynowano antybiotykoterapię w postaci amoksycyliny 1 g co 12 godzin (fot. 4-7). Przekazano zalecenia dotyczące dbania o operowaną okolicę oraz stosowania zimnych okładów. Kontrolę wykonano po trzech oraz dziesięciu dniach. Gojenie przebiegało bez zastrzeżeń. Otrzymano wynik badania histopatologicznego, który wykazał obecność centralnego włókniaka kostniejącego. Pacjentce zalecono regularne stawianie się na wizyty kontrolne co sześć miesięcy w pierwszych dwóch latach, a następnie co rok, aby kontrolować, czy nie doszło do wznowy. Po roku od zabiegu podczas badania kontrolnego w badaniu wewnątrzustnym nie zaobserwowano nieprawidłowości – ząb 45 pozostawał żywy, bez cech resorpcji zewnętrznej korzenia oraz przemieszczenia. Pacjentka nie zgłaszała dolegliwości bólowych. Badanie kontrolne CBCT nie wykazało oznak wznowy (fot. 8). Pacjentka pozostaje pod dalszą obserwacją.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
