Czy cyfrowa protetyka jest rozwiązaniem idealnym?
Uwagę zwracają brodawki międzyzębowe, które udało się zachować dzięki cyfrowemu protokołowi postępowania implantoprotetycznego.
W następnych etapach leczenia implantoprotetycznego, po zakończeniu procesu osteointegracji, pacjentka zgłosiła się do kontroli. Po siedmiu miesiącach od zabiegu odkręcono koronę tymczasową, która ukształtowała profil wyłaniania (fot. 13). W celu jak najdokładniejszego przekazania informacji do pracowni technicznej na temat ostatecznego kształtu tkanek miękkich i pozycji długiej osi implantu wykonane zostały cyfrowe wyciski wewnątrzustne z zastosowaniem specjalnych przenośników scanbody (fot. 14) – odpowiedników analogowych transferów wyciskowych. Dobrano odpowiedni kolor A4 (fot. 15) i przesłano informację do pracowni technicznej.
Na podstawie dostarczonych danych w systemie Exocad została zaprojektowana ostateczna praca protetyczna, której projekt został zaakceptowany przez lekarza prowadzącego (fot. 18). Istotnym aspektem w leczeniu tej pacjentki było przeprowadzenie badań wykluczających alergie na metale. Dobranie odpowiedniego materiału, jak polerowany cyrkon w pełni kompatybilny z tkankami miękkimi wokół implantu, pozwoliło wykonać długoczasowe uzupełnienie protetyczne. Nie generuje ono stanu zapalnego ani zaniku kości wokół implantu i połączenia implant – łącznik protetyczny. Tak przygotowaną w laboratorium dentystycznym koronę cyrkonową na łączniku indywidualnym oddano następnie pacjentce (fot. 18). Koronę ostateczną dokręcono z siłą 30 N/cm. Prawidłowe położenie korony zweryfikowano za pomocą zdjęcia punktowego RVG.
Postępowanie pozabiegowe
Po oddaniu korony tymczasowej i w drugim etapie leczenia po oddaniu korony ostatecznej wykonano szynę ochronną górną z Erkoduru (Erkodent) o grubości 2 mm. Szynę dostosowano i zalecono użytkowanie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
