Łączne leczenie ortodontyczne i chirurgiczne ciężkiej wady zgryzu klasy III ze zgryzem krzyżowym przednim i tylnym
Dyskusja
W niektórych przypadkach w celu uzyskania wymaganych wyników estetycznych i funkcjonalnych konieczne może być skojarzone leczenie ortodontyczne i ortognatyczne (8). Jeśli zakres rozbieżności szkieletowej wykracza poza granice możliwości leczenia kamuflażem ortodontycznym,na uzyskanie akceptowalnego zwarcia może pozwolić próba kompensacji zębowej z użyciem mini śrub jako metody całkowitego zakotwienia. Trzeba jednak wówczas pogodzić się z gorszą estetyką twarzy, gdyż tą metodą nie da się osiągnąć zadowalającej poprawy w tym zakresie. Współczesna ortodoncja nie akceptuje już takiego podejścia, gdyż w celu osiągnięcia idealnej okluzji nie powinno się poświęcać estetyki twarzy (9, 10).
Z tego właśnie powodu zamiast kamuflażu ortodontycznego wybrano zabieg ortognatyczny. Ponadto powszechnie wiadomo, że po rozpoczęciu leczenia w postaci kamuflażu prawie niemożliwy jest powrót do koncepcji leczenia z wykorzystaniem zabiegu ortognatycznego, ponieważ obie opcje pozostają do siebie w opozycji, jeśli chodzi o ruch zębów i możliwości ekstrakcji. Co więcej, wykazano,że po chirurgicznej korekcji szkieletowych wad zgryzu klasy III z objęciem zabiegiem zarówno szczęki, jaki żuchwy efekt okazuje się stabilny w przypadku wysunięcia szczęki do 5 mm oraz w przypadku rozbieżności między szczęką a żuchwą w wymiarze strzałkowym poniżej7 mm (2, 5, 11, 12).
Ze względu na stosunkowo niewielkie stłoczenie i zwężenie szczęki wykonano ortodontyczną ekspansję łuku górnego.Choć obustronny zgryz krzyżowy tylny był wyraźny,był on częściowo spowodowany cofnięciem szczęki i wysunięciem żuchwy, co powodowało kontakt zwarciowy szerszego obszaru zębów trzonowych żuchwy z węższym obszarem zębów przedtrzonowych szczęki, sugerując [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
