Modyfikacje aparatu Herbsta – implikacje kliniczne. Opis przypadku
W niniejszym opisie przypadku zaproponowaliśmy zmodyfikowany i uproszczony wariant, aby uzyskać aparat ortodontyczny o prostszym sposobie działania.
Nasze badanie miało na celu ocenę wpływu uproszczonego aparatu Herbsta w połączeniu z aparatem stałym na układ kostny i uzębienie u młodego pacjenta płci męskiej.
Materiały i metody
Wybrano pacjenta w okresie wzrostu, który zgłosił się celem leczenia ortodontycznego w Katedrze Innowacyjnych Technologii w Medycynie i Stomatologii Uniwersytetu G. d’Annunzio w Chieti-Pescarze. Kryteriami włączenia były: szkieletowa klasa II, retruzja żuchwy, normodywergencja oraz obustronne relacje między zębami trzonowymi i kłami klasy II. Z badania wykluczono pacjentów z zębami zatrzymanymi lub brakującymi, z asymetrią szkieletową oraz osoby, które przeszły wcześniej leczenie ortodontyczne.
Parametry diagnostyczne kwalifikujące pacjenta do niniejszego badania zostały określone na podstawie teleradiografii bocznej i były następujące: kąt ANB większy niż 4°, kąt SNB mniejszy niż 78°, kąt SN-GoMe pomiędzy 28° a 36° oraz nagryz poziomy co najmniej 5 mm.
Młody pacjent płci męskiej spełniał wszystkie opisane powyżej kryteria. W jego historii choroby nie stwierdzono żadnych patologii układowych ani schorzeń szczękowo-twarzowych. Rodzice pacjenta wyrazili pisemną świadomą zgodę na leczenie. Podczas pierwszej wizyty (T0) wykonano zdjęcia zewnątrz- i wewnątrzustne, zdjęcie ortopantomograficzne (OPG) oraz teleradiografię boczną. Podczas badań rentgenowskich głowa pacjenta była ułożona w naturalnej pozycji,z zębami w zwarciu centralnym i lekko przymkniętymi ustami.
Badanie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
