Obustronna hipertrofia kłykci żuchwy - diagnostyka i leczenie
Reklama

Wyszukaj w serwisie

Obustronna hipertrofia kłykci żuchwy: znaczenie diagnostyki w leczeniu i długoterminowej stabilności korekcji III klasy szkieletowej

Słowa kluczowe: hiperplazja, kłykieć żuchwy, głowa żuchwy, scyntygrafia radioizotopowa, diagnostyka obrazowa, prognatyzm żuchwy, progenia
Keywords: hyperplasia, mandibular condyle, radioisotope scanning, diagnostic imaging, mandibular prognathism
Streszczenie: Wstęp: Hiperplazja kłykci prowadzi do zwiększenia wymiarów żuchwy, co ma konsekwencje
anatomiczne, estetyczne i funkcjonalne, szczególnie w odniesieniu do harmonii twarzy. W przypadkach gdy dotyczy ona obu stawów, prognatyzm żuchwy jest szczególnie nasilony. Celem tego badania jest zaproponowanie algorytmu terapeutycznego służącego do diagnozowania i leczenia obustronnej hiperplazji wyrostków kłykciowych w oparciu o dane demograficzne, kliniczne, wzrost czaszkowo-twarzowy i wskaźnik wychwytu znacznika względem stoku kości klinowej. Metody: W okresie od 2019 do 2024 roku dziesięciu pacjentów z bardzo nasiloną III klasą szkieletową i progenią, które były klinicznie związane z obustronną hipertrofią kłykci żuchwy, zostało zakwalifikowanych do leczenia w specjalistycznym centrum medycznym zajmującym się deformacjami zębowo-twarzowymi. Postępowano zgodnie ze szczegółowym protokołem, dzięki któremu zebrano wywiad medyczny, oceniono cechy anatomiczne, wadę zgryzu i wstępnie zdiagnozowano obustronną hipertrofię kłykci żuchwy. W przypadku jej podejrzenia przeprowadzano badanie scyntygraficzne oceniające wychwyt radioznacznika przez kłykcie. Jeśli wynik był dodatni, pacjenci byli poddawani obustronnej kondylektomii, zgodnie z jednym z trzech protokołów leczenia. Wyniki: Bardzo nasilony prognatyzm żuchwy, wyraźna klasa III z dużym ujemnym nagryzem poziomym, wydłużone wyrostki kłykciowe o prawidłowej anatomii, brak wywiadu rodzinnego i przyspieszony wzrost od okresu przedpokwitaniowego i młodzieńczego były wspólnymi cechami u tych pacjentów. Jeśli chodzi o protokół leczenia dobrany na podstawie charakterystyki pacjentów, w pięciu przypadkach zastosowano protokół A: kondylektomię i chirurgiczną korektę ortognatyczną w dwóch etapach. U dwóch osób zastosowano protokół B: [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.
Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Masz aktywną subskrypcję?
Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas
Reklama
Reklama
Poznaj nasze serwisy