Obustronna hipertrofia kłykci żuchwy: znaczenie diagnostyki w leczeniu i długoterminowej stabilności korekcji III klasy szkieletowej
Dyskusja
Wady zgryzu III klasy mogą być podzielone na grupy i podgrupy (20). Charakteryzują się one tym, że około 75% tych pacjentów wykazuje komponent gnatyczny. Ta dysproporcja w płaszczyźnie strzałkowej może być skutkiem niedorozwoju szczęki (19,5%), nadmiernego rozwoju żuchwy (47,4%) lub wystąpienia obu tych sytuacji (8,7%) (21). Najwyższy odsetek występowania zmian obserwuje się w populacjach Azji Południowo-Wschodniej (18,5%), następnie na Bliskim Wschodzie (10,18%) oraz w Ameryce Łacińskiej (9,1%) (22). Etiologia jest wieloczynnikowa. Obejmuje ona zarówno czynniki środowiskowe, jak i genetyczne. Wada ta uznawana jest za schorzenie poligeniczne, na które wpływ ma również pochodzenie etniczne (23). Rokowanie oraz leczenie zależą w dużej mierze od wieku wystąpienia wady oraz stopnia jej nasilenia.
Obustronna hiperplazja kłykci żuchwy może być jednym z czynników etiologicznych zaawansowanej postaci progenii, w której wzrost wyrostków kłykciowych znacznie przekracza resztkowy wzrost żuchwy, a jego stosunkowo duże tempo prowadzi do poważnych konsekwencji estetycznych, czynnościowych i emocjonalnych. Jeżeli nie rozpozna się obustronnej hiperplazji kłykci żuchwy, to ich utrzymujący się wzrost może być także jedną z przyczyn nawrotów w leczeniu ortodontycznym lub chirurgicznym wad klasy III.
W literaturze dotyczącej obustronnej hiperplazji kłykci żuchwy istnieje ograniczona liczba publikacji szczegółowo opisujących jej cechy oraz dostarczających klinicystom wyraźnych wskazówek odnośnie rozwoju choroby. Obecnie dostępne są jedynie postulaty i hipotezy, które zostały wysnute na podstawie badań morfologicznych i metabolicznych.
Wolford i wsp. (2014) (8) opisali obustronną hiperplazję [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
