Wykorzystanie Terapii Manualnej Rakowskiej w leczeniu pacjentów z dysfunkcją układu stomatognatycznego
Terapia struktur systemu stomatognatycznego – mobilizacje gry ślizgu stawowego
W terapii układu stomatognatycznego wykorzystuje się również techniki odtwarzania gry ślizgu stawowego w stawach skroniowo-żuchwowych. W tym celu terapeuta obejmuje gałąź żuchwy przez otwarte usta pacjenta, stabilizując drugą ręką jego głowę. Technika ta wspomaga odtworzenie prawidłowych zakresów ruchów czynnych żuchwy i wykonywana jest zgodnie z zasadą bezbolesności i ruchu przeciwnego. Oznacza to, że mobilizację prowadzi się w kierunku niebolesnym lub – w przypadku występowania oporu zamiast bólu – w kierunku ślizgu ograniczonego tym oporem (5) (fot. 4).
Terapia struktur systemu stomatognatycznego – mobilizacja skóry i tkanki podskórnej
Skuteczną techniką uzupełniającą terapię, a zarazem jedną z metod możliwych do wykorzystania w autoterapii, jest mobilizacja skóry i tkanki podskórnej w obrębie twarzy. Skóra oraz tkanka podskórna, szczególnie wrażliwe w tej okolicy, mogą tworzyć strefy komórkowo-bólowe w odpowiedzi na zaburzenia systemu żuchwowo-gnykowo-czaszkowego. Strefy te, palpacyjnie wyczuwalne jako tkanki mniej elastyczne lub zgrubiałe, stanowią – obok pól punktów spustowych i obszarów maksymalnie bolesnych – kolejne miejsca dostępu do aferencji. Oznacza to,że aplikując bodźce w obrębie stref komórkowo-bólowych, na przykład poprzez rolowanie, ściskanie lub pocieranie tkanek, można skutecznie wpływać na redukcję dolegliwości w tej okolicy (6) (fot. 5).
Terapia struktur systemu stomatognatycznego – terapia struktur pozostających w interakcjach z systemem żuchwowo-gnykowo-czaszkowym
Obserwacje Rakowskiego i współpracowników wskazują, że [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
