Zachowanie się języka w zgryzie otwartym przednim – przegląd narracyjny
Wyniki
W wyniku wstępnej kwerendy baz danych znaleziono 1231 artykułów, jednak ostatecznie 9 publikacji zostało uznanych za odpowiednie do włączenia do niniejszego przeglądu narracyjnego po zastosowaniu kryteriów włączenia i wyłączenia. Aby poprawić przejrzystość i strukturę prezentacji naszych wyników, badania istotne dla naszej analizy roli języka w etiologii i symptomatologii zgryzu otwartego przedniego zostały podsumowane w tab. 2.
Cechy anatomiczne języka
Język to narząd mięśniowy zlokalizowany w przestrzeni czynnościowej jamy ustnej, zbudowany z tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej (37). Zgodnie z publikacją Terminologia Anatomica, opracowaną w 2019 roku przez Federative International Programme for Anatomical Terminology, język składa się z następujących ośmiu mięśni (zewnętrznych i wewnętrznych): mięsień bródkowo-językowy, mięsień gnykowo-językowy, mięsień rylcowo-językowy, mięsień podniebienno-językowy, mięsień podłużny górny i dolny, mięsień poprzeczny języka oraz mięsień pionowy języka (38, 39). Mięśnie wewnętrzne języka rozpoczynają się i kończą w obrębie tego narządu (40), a ich rolą jest zmiana jego kształtu (41-43), natomiast mięśnie zewnętrzne mają początek w strukturach kostnych poza jamą ustną, a następnie wnikają do języka, splatając się z innymi grupami mięśniowymi, i kończą się w jego w obrębie (40). Ich zewnętrzne działanie determinuje zmianę położenia języka (41-43).
Pod względem czynnościowym mięśnie języka można podzielić na dwie grupy: mięśnie wysuwające oraz cofające język. Mięśnie wysuwające odpowiadają za wysuwanie języka do przodu, natomiast mięśnie cofające – za powrót wysuniętego języka w głąb jamy ustnej. Mięsień bródkowo-językowy jest [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
