Zastosowanie hybrydowej technologii wytwarzania uzupełnień protetycznych
- Projektowanie w technologii hybrydowej.
- Wytwarzanie w technologii hybrydowej.
Obecnie istnieją trzy dostępne technologie wytwarzania metalowych uzupełnień protetycznych,do których należą: odlewanie, frezowanie oraz spiekanie. Technologia odlewania stanowi najstarszą metodę, której podstawowe wady to pracochłonność oraz niska powtarzalność rezultatów zależna od doświadczenia technika wykonującego pracę. Technologia frezowania jest technologią wprowadzoną do praktyki protetycznej pod koniec lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku jako naturalne następstwo wprowadzenia metod komputerowego skanowania oraz obróbki prac protetycznych z użyciem systemów CAD/CAM oraz frezarek CNC (ang. Computer Numerical Control) (1). Do zalet tej technologii zalicza się wysoką precyzję oraz powtarzalność wymiarów geometrycznych wykonywanych podbudów. Do głównych wad należy zaliczyć wysokie koszty związane z eksploatacją frezarek oraz ograniczenia w wykonywaniu uzupełnień wymagających konstrukcji typu scaffold lub posiadających znaczne podcienie. Frezowanie jest ubytkową metodą obróbki, stąd jej zasadniczą wadą są duże straty materiału odpadowego w trakcie obróbki oraz koszty narzędzi frezujących w zależności od rodzaju obrabianego materiału, najwyższe dla stopów tytanu i chrom-kobaltu. Druk 3D komponentów podbudów protetycznych w technologii DMLS (ang. Direct MetalLaser Sintering), popularnie zwanej „spiekaniem”,to metoda wytwarzania komponentów metalowych podbudów protetycznych poprzez bezpośrednie selektywne przetapianie proszków metali. Ta technika wytwarzania elementów protetycznych rozpowszechniła się na rynku w ostatnich 5 latach. Technologia druku 3D należy do metod przyrostowych (1),co oznacza, że [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
