Alergie na tytanowe elementy do osteosyntezy stabilnej złamań – opis przypadku
Dyskusja
Alergia kontaktowa jest ważnym problemem zdrowia publicznego o istotnym wpływie osobistym, społecznym i ekonomicznym.
W ostatnich latach podstawową metodą leczenia złamań w obrębie twarzoczaszki stała się osteosynteza stabilna za pomocą tytanowych płytek.
Pierwsze doniesienia na temat wewnętrznej repozycji przy udziale płytek i śrub pochodzą z końca XIX wieku. Ciągły rozwój technik chirurgicznych, metalurgii oraz metod konstrukcji doprowadził do spopularyzowania tych metod, ostatecznie czyniąc je „złotym standardem” w leczeniu złamań (5, 6).
Elementy metalowe stosowane w chirurgii szczękowo-twarzowej mogą być stale narażone na niekorzystne, kwaśne środowisko jamy ustnej. Ten kwaśny odczyn jest głównie spowodowany dietą oraz bakteriami. Powoduje chemiczną korozję elementów do osteosyntezy. Korozja doprowadza do uwolnienia jonów metali, które mogą krążyć w organizmie lub gromadzić się w tkankach miejscowych, powodując reakcje nadwrażliwości (7, 8).
Sprzęt używany w chirurgii szczękowo-twarzowej składa się głównie ze stali nierdzewnej, stopów niklowo-chromowych lub kobaltowo-chromowych, z czystego tytanu i ze stopów tytanu (9, 10). Alergia kontaktowa na metale jest powszechna w całej populacji ze średnią częstością występowania na poziomie 19,5% (11).
Alergia spowodowana nadwrażliwością na nikiel była opisywana wcześniej przez różnych autorów. McKenzie, Aitken i Ridsdill-Smith opisali rozwój pokrzywki po zastosowaniu śruby do stabilizacji odłamów kostnych, wykazując następnie, że za tę reakcję odpowiada nikiel, który jest jednym ze składników stopu, z którego wykonana była [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
