Trudności w opracowaniu systemu kanałów korzeniowych w trakcie pierwotnego leczenia endodontycznego
Leczenie zębów z zobliterowanymi kanałami jest zabiegiem czasochłonnym, wymagającym dużo cierpliwości i znajomości anatomii systemów kanałowych poszczególnych zębów. Znalezienie ujść może ułatwić użycie mikroskopu zabiegowego lub wybarwienie dna komory błękitem metylenowym. Można też zrobić test „bąbelków”, czy „szampana”, który wykonuje się przy użyciu mikroskopu zabiegowego. Należy umieścić niewielką ilość podchlorynu sodu w komorze, a pozostałości miazgi z zobliterowanych kanałów, reagując z podchlorynem, wytworzą bąbelki wydobywające się z kanałów, co umożliwi ich lokalizację (7).
Kup prenumeratę czasopisma "TPS - Twój Przegląd Stomatologiczny" na dlaspecjalistow.pl.
W przypadku urazów do obliteracji dochodzi w ok. 4–24% przypadków. Na częstotliwość ma wpływ stopień rozwoju korzenia w momencie urazu (nieuformowany ma większe prawdopodobieństwo wystąpienia obliteracji) oraz typ urazu – najczęściej w przypadku zwichnięć z przemieszczeniem (18). Wystąpienie obliteracji można podejrzewać w badaniu wewnątrzustnym na podstawie zmiany zabarwienia zęba na bardziej żółty oraz na podstawie zdjęcia rentgenowskiego – znaczne zwężenie światła kanału lub nawet jego brak. Należy pamiętać, że brak światła kanału na zdjęciu wcale nie oznacza, że jest on całkowicie zarośnięty i należy podjąć próbę odnalezienia. Zęby z obliteracją są zazwyczaj bezobjawowe. Przyjmuje się, że sam obraz zarośnięcia kanału nie stanowi wskazania do leczenia endodontycznego (17), natomiast niezbędne jest okresowe wykonywanie zdjęć rentgenowskich (ryc. 9, 10).
Przy obliteracji kanałów wskazane jest wykonanie zdjęć radiologicznych w różnych projekcjach lub tomografii komputerowej. Warto również wykonać zdjęcie, gdy [...]
