Zastosowanie laserów w ortodoncji
Od ponad 20 lat obserwuje się dynamiczny rozwój leczenia ortodontycznego z wykorzystaniem ortoimplantów. Jest to metoda coraz częściej stosowana w złożonej terapii nieprawidłowości zębowo-zgryzowych. Niepowodzenie implantacji może wynikać z niewłaściwego wyboru anatomicznego obszaru dla implantu, przegrzania kości podczas pracy wiertłem, co prowadzi do jej martwicy, braku stabilizacji pierwotnej implantu, zapalenia tkanek miękkich otaczających miniwszczep, urazu, słabej higieny jamy ustnej i czynników idiopatycznych (36). Głównym czynnikiem decydującym o sukcesie jest uzyskanie stabilizacji miniwszczepu. Poluzowanie miniimplantu pojawia się zwykle w pierwszym tygodniu po wszczepieniu, a utratę obserwuje się na poziomie 13,5% (37). Terapia laserem diodowym zwiększa przepływ krwi, poprawia mechanizm procesów naprawczych w tkankach, zmniejsza ryzyko wystąpienia infekcji i zwiększa aktywność metaboliczną. Laseroterapia LLLT jest w stanie zwiększyć wskaźnik sukcesu ortodontycznego utrzymania miniśruby z powodu działania przeciwzapalnego i biostymulacji kości (38, 39). Flieger i wsp. wykazali wzrost stabilizacji wtórnej miniwszczepów po napromieniowaniu okolicznych tkanek miękkich laserem diodowym o długośći fali 635 nm. Efekt ten zaobserwowany był po 3 dniach, miesiącu i dwóch miesiącach od wprowadzenia wszczepów (40).
Sprawdź produkty STOMATOLOGICZNE dostępne na dlaspecjalistow.pl
Odwapnienia szkliwa w postaci białych plam próchnicowych należą do powikłań leczenia ortodontycznego. Ich występowanie jest związane z obecnością dodatkowych miejsc retencji płytki bakteryjnej – elementów aparatu. Nieleczone zmiany mogą zwiększać swoje rozmiary i prowadzić do powstania ubytków próchnicowych. Po zakończonym leczeniu ortodontycznym wykrywa się przynajmniej jedną białą plamę próchnicową u 72,9% badanych (41). W badaniach nad remineralizacją szkliwa stosuję się [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
